Dag 23: hoe een onverstaanbaar “For all” voor toerisme zorgde

Vaak kom ik tijdens mijn fietstocht in kleine dorpjes waar werkelijk niets te zoeken is. Maar soms kom je opeens in een klein pareltje terecht. Zo’n pareltje is Itaúnas, een klein dorp vlakbij het strand en ons laatste dorp in de streek Espirito Santo. Dit dorp heeft twee grote trekpleisters: duinen en Forró, een Braziliaanse dans.

Warm welkom in Itaúnas

Meteen als ik het dorp in fiets, voelt het goed. Er loopt alleen een zandweg doorheen, wat de sfeer meteen gezelliger maakt. Overal staan vrolijke gekleurde huizen en ik zie heel veel pousada’s. Ik vraag me af waarom hier zoveel slaapplekken zijn, dat zien we nooit in zulke kleine plaatsen.

Itaunas

Itaunas

We worden aangesproken door Roger, of we in zijn restaurant wat gaan eten. Het is lunchtijd en we zijn op onze eindbestemming voor vandaag, dus we strijken graag neer. Hij wil zijn Engels oefenen, dus voor het eerst krijgen we een Engelse geschiedenis te horen van een Braziliaans dorp.

Letterlijke dorpsverhuizing

Aan de kust van Brazilië is nog maar weinig bos te vinden. Volgens Roger is er nog maar 5% van de kustbossen over. Vroeger lag het dorp Itaúnas in het beboste gebied tussen de rivier en het strand. Ook hier werden de bomen gekapt, maar dit had grote gevolgen voor het dorp. Steeds meer zand waaide van het strand richting het dorp, en er was geen begroeiing meer om dit tegen te houden. Daarom is besloten het dorp te verhuizen naar de andere kant van de rivier. Itaúnas is nu bekend om zijn duinen, maar niet veel mensen weten dat hier een volledig dorp onder bedolven ligt! We fietsen over een prachtig mountainbike-paadje naar het strand en klimmen de duinen op. Zonde van het dorp, maar het uitzicht is prachtig! :-)

Schoorl is er niets bij

Schoorl is er niets bij

Bovenop de duinen van Itaunas

Bovenop de duinen van Itaunas

Hoe “For all!” een dans werd

De Britten in Brazilie hielden altijd al van een feestje. Maar alleen is ook maar saai, en dus mocht iedereen komen. De Britten riepen “For all!”, maar geen Braziliaan verstond Engels. Ze maakten er ‘Forró’ van en dit werd uiteindelijk de bekende Forró dans. En dat ziet er dan ongeveer zo uit:


Er zijn drie stromingen van de dans: xote, baião en arrasta-pé. En per regio zit er natuurlijk ook nog de nodige variatie in. De dans wordt ondersteund door accordeon, triangel en zabumba (trommel). Zie je in Brazilië kleipoppetjes? Grote kans dat dit drie mannetjes zijn en ze deze drie instrumenten vasthouden.

Forró festival in Itaúnas

Itaúnas heeft het nationale centrum voor Forró in Brazilië. Dit is volgens Roger onstaan omdat er ooit een groepje fanatieke dansers in dit dorp woonden en het vanaf hier uit is gaan breiden. Nu is dit dorp dus het kloppend hart van de Forró dans en daarom wordt ook hier het jaarlijkse Forró festival gehouden. In juli komen hier elk jaar tussen de 25.000 en 30.000 mensen naar het festival. Snap ik ook meteen waarom hier zoveel pousada’s gevestigd zijn :-). We zijn 2 maanden te vroeg voor het festival, maar Roger biedt me een privéles aan. Daar zeg ik geen nee tegen! ‘s Avonds om tien uur sta ik voor de bar, klaar voor een dansles. Helaas had Roger vooral mooie praatjes en gaat de dansles niet door. Ach, dan maar een caipirinha drinken. For all!

Facebooktwitterpinterest
Facebooktwitter